“Het aantal zelfstandige ondernemers in Nederland is in de afgelopen 25 jaar meer dan verdubbeld tot bijna 1,1 miljoen, dat is c.a. 12% van de beroepsbevolking.” (bron; nu.nl 10/03/2011; http://www.nu.nl/werk-en-prive/2465020/aantal-nederlandse-ondernemers-verdubbeld.html)
De economie is de afgelopen 25 jaar geliberaliseerd en bedrijven geprivatiseerd. Een groei in ondernemerschap is aldus te verwachten. Maar een verdubbeling? Hetzelfde artikel meldt ook het volgende; “Nederland is internationaal gezien bescheiden wat betreft innovatieve bedrijfsoprichtingen en snelle groeiers.” Dat is opvallend; ondernemerschap groeit fors, maar innovatie en snelle groei blijven achter. Een omgekeerde ontwikkeling is wellicht wenselijker.
De afgelopen 10 jaar zijn veel werknemers voor zichzelf begonnen. Zij zijn zelfstandige zonder personeel (zzp-er) geworden. Volgens sommigen de ultieme vorm van ondernemerschap; eigen verantwoordelijkheid en geen gezeur van personeel. Het aantal zzp-ers heeft een grote vlucht genomen door de starre arbeidsmarkt. Er bestaat een wens, en misschien zelfs een noodzaak, tot flexibilisering van het arbeidspotentieel van een bedrijf, zodat een bedrijf kan meebewegen met de marktvraag als ware het een harmonica.
Daarnaast zijn een groot aantal zzp-ers geboren uit noodzaak; zij belandde naast de arbeidsmarkt en zijn ten einde raad voor zichzelf begonnen. Niet uit overtuiging, maar uit noodzaak.
Moeten zzp-ers geschaard worden onder ondernemers? Jawel, ze zijn zelfstandig, lopen risico en zijn onafhankelijk. Maar is hun ‘concept’ schaalbaar? Is het innovatief? Leidt dit tot snelle groei? Neen, helaas. In veel gevallen is het een verkapt werknemerschap tegen hogere inkomsten, de extra vergoeding voor het ‘risico’ dat de zzp-er loopt.
Het aantal zzp-ers is zodanig toegenomen dat zich nu een merkwaardige situatie voordoet. Tijdens de economische crisis van de afgelopen jaren zijn veel werknemers voor zichzelf begonnen; uit overtuiging of uit nood. Een weg terug naar werknemerschap blijkt moeilijk als je vrijheid hebt geproefd. En dus is de arbeidsmarkt kunstmatig krapper gemaakt dan dat deze is. Voor een werkgever een zure constatering. Immers; de marge op een ingehuurde zzp-er is kleiner dan op een werknemer. Daarnaast borg je met een zzp-er geen kennis binnen je onderneming. Sterker, de kennis loopt met de zzp-er je onderneming uit, bij je concurrent naar binnen!
Ik ben benieuwd naar de visie op de vergrijzende toekomst. Blijven we het toenemende ‘ondernemerschap’ vieren? Of gaan we eindelijk de arbeidsmarkt flexibiliseren en blijken al deze onafhankelijken toch afhankelijker dan ze zich voordoen?
Tags: economie, groei, innovatie, ondernemen, ondernemerschap, zzp